Contentmaker Afscheid en Rouw
Leestijd: 4 min
Elke werkdag reizen honderden EO-collega’s af naar ons monumentale pand in Hilversum, of schuiven ze thuis aan voor de eerste Teams vergadering. Wat motiveert hen om elke dag weer hun laptop open te klappen en aan de slag te gaan? Deze rubriek gaat daarom over de vraag: wat drijft jou in je werk?
Ik ben Noa, 27 jaar oud en ik werk als online redacteur bij de redactie van Afscheid en Rouw. Ik heb Creative Business gedaan bij de Hogeschool van Amsterdam, en daarna ben ik hier terecht gekomen.
Wat ik doe verschilt nogal. Eerst schreef ik wat meer artikelen, nu ben ik bezig met video’s voor de socials. Ik ga soms mee naar draaidagen, zo was ik laatst bij De Kist. Ik edit ook veel en maak reels.
Ik vind het echt heel leuk! Al vanaf het begin. Ik was wel benieuwd hoe ik om zou gaan met het thema Afscheid en Rouw. Ik heb het gevoel dat het wel bij me past, ook al zijn het wel beladen onderwerpen. Maar daar hou ik juist ook wel van.
Rouw spreekt me aan en ik heb er zelf ook ervaring mee, maar ik vind vooral het gevoel van gemis wel interessant. Ik ben zelf geadopteerd. Ik ken mijn biologische familie nu sinds tien jaar. Dat bracht veel afscheid, missen en nieuwe ontmoetingen met zich mee. Dat thema van gemis is daardoor eigenlijk een vast onderdeel van mijn leven geworden.
Ik hou van poëzie schrijven en voordragen. En verder hou ik van reizen. Dat vind ik leuk, maar ik heb het ook gewoon nodig. De afgelopen tien jaar ging ik vooral naar mijn biologische familie toe, dat was eerst in Colombia, daarna in Chili en later in Spanje. Mijn Nederlandse vader woont sinds mijn twaalfde in Noorwegen, dus daar kom ik ook vaak. In de komende tijd wil ik graag ook nieuwe landen ontdekken en ergens heen gaan waar ik nog niet ben geweest.
Ik schrijf gewoon poëzie, maar ik draag het dan ook voor. Je hebt bijvoorbeeld open-mic avonden, maar soms ga ik ook naar evenementen. Laatst had ik nog wat voorgedragen op een avond over intergenerationeel trauma. Aan het begin vond ik het best wel spannend, omdat ik best introvert ben. En dan moet je op het podium staan. Het was iets waar ik echt in kon groeien: uit je comfortzone gaan. Ik heb daar veel van geleerd.
Ik heb hier al veel geleerd, maar vooral ook dat je overal ja op moet zeggen als je de ruimte ervoor hebt. Ook als je het nog nooit hebt gedaan, zoals het in mijn geval soms was. Gaandeweg ontdek je wel hoe het werkt, en anders kun je iedereen ook vragen stellen. Dat heb ik ook wel een beetje in mijn leven: ja zeggen tegen dingen die op je pad komen en op God vertrouwen. Dan komt het helemaal goed.